Bałwankowy raj

Z gałązki dębu bielutki puch leci,
a w rączki go łapią bawiące się dzieci.
Wietrze, wietrzyku, wesolutko graj!
Baju, baju, baj, baju, baju, baj!

Ulepiły dzieci wielkiego bałwana,
ciężko pracowały od samego rana.
Nos ma z marchewki, oczy z cebuli
i do brzozowej miotły się tuli.

Patrzy przed siebie, hen daleko w dal,
a na wietrze faluje jego barwny szal.
Śmieją się dzieci. Niezła to gratka!
Bałwan paraduje w kapeluszu dziadka.

Baju, baju, baj, baju, baju, baj!
Rzeczka skuta mrozem, ośnieżony gaj.
Takie miejsce dla bałwanka to prawdziwy raj.
Baju, baju, baj, baju, baju, baj, bałwankowy raj!